W przypadku urządzeń podlegających dozorowi technicznemu inspektor UDT wymaga odpowiedniej dokumentacji naprawy przeprowadzonej przez firmę posiadającą stosowne uprawnienia. Obejmuje ona między innymi uzgodnioną dokumentację naprawy, poświadczenie wykonanych prac, wyniki badań NDT oraz dokumenty dotyczące zastosowanych materiałów. Zakres wymaganej dokumentacji zależy od rodzaju urządzenia, miejsca uszkodzenia i zastosowanej metody naprawy.
Po naprawie konstrukcji nośnej lub mechanizmu podnoszenia eksploatujący musi zgłosić urządzenie do badania doraźnego eksploatacyjnego po naprawie. Urządzenie może wrócić do pracy dopiero po wykonaniu wymaganych czynności i uzyskaniu decyzji zezwalającej na jego eksploatację.
Czy każdą naprawę urządzenia trzeba uzgodnić z UDT?
Naprawę urządzenia objętego dozorem technicznym trzeba uzgodnić z UDT przed rozpoczęciem prac. Powinien ją wykonać zakład posiadający odpowiednie uprawnienie wydane przez jednostkę dozoru technicznego.
UDT definiuje naprawę jako przywrócenie urządzenia do stanu zdatności użytkowej. Nie każda wymiana eksploatacyjna oznacza więc naprawę wymagającą pełnej procedury. Inaczej ocenia się wymianę zużytego przewodu, a inaczej spawanie konstrukcji nośnej, naprawę mechanizmu podnoszenia czy ingerencję w układ bezpieczeństwa.
Uzgodnienie odbywa się na pisemny wniosek zakładu uprawnionego. UDT ocenia sposób przeprowadzenia prac na podstawie przedstawionej technologii naprawy.
Co powinna zawierać dokumentacja naprawy UTB?
Dokumentacja powinna dokładnie identyfikować urządzenie oraz w czytelny sposób przedstawiać zakres uszkodzenia, planowaną technologię naprawy i sposób sprawdzenia jej efektów. Inspektor musi mieć możliwość oceny, czy wykonane prace przywrócą urządzenie do stanu umożliwiającego bezpieczną eksploatację.
Opis techniczny powinien zawierać dane producenta, dane zakładu naprawiającego oraz numer jego uprawnienia. Trzeba także podać nazwę urządzenia, typ, numer fabryczny, rok produkcji, numer ewidencyjny i podstawowe parametry techniczne.
Dokumentacja może obejmować również:
- opis wcześniejszych napraw i modernizacji,
- przepisy, normy i warunki techniczne przyjęte podczas prac,
- rysunki i/lub zdjęcia naprawianych części,
- opis technologii naprawy,
- schematy układu hydraulicznego, pneumatycznego lub elektrycznego,
- informacje o resursie urządzenia,
- wyniki pomiarów geometrii konstrukcji.
Firma uprawniona dobiera technologię odpowiednią do rodzaju i zakresu naprawy, a następnie inspektor UDT ocenia, czy zaproponowany sposób pozwoli przywrócić urządzenie do bezpiecznego użytkowania.
Prosta wymiana części nie wymaga takiego samego zestawu dokumentów jak naprawa ramy, masztu, wysięgnika czy konstrukcji suwnicy.
Jakie dokumenty są potrzebne po naprawie spawalniczej?
Po naprawie spawalniczej inspektor podczas badania doraźnego eksploatacyjnego wymaga uzgodnionej dokumentacji naprawy oraz dokumentacji powykonawczej. Może ona obejmować między innymi karty kontrolne spawania, informacje o zastosowanym materiale dodatkowym, dokumenty potwierdzające uprawnienia spawacza oraz wyniki badań NDT.
Podczas badania inspektor sprawdza zakres i poprawność wykonanych prac w odniesieniu do uzgodnionej dokumentacji naprawy. Dokumenty muszą potwierdzać, że zakład zastosował właściwą technologię i zweryfikował jakość wykonanego połączenia.
Przed rozpoczęciem prac trzeba ustalić gatunek materiału rodzimego oraz materiałów użytych podczas naprawy. Ma to szczególne znaczenie przy częściach nośnych, takich jak rama, maszt, wysięgnik, podest czy belka suwnicy. Nieprawidłowo dobrany materiał dodatkowy może zmniejszyć trwałość połączenia.
Dokumentacja określa metody i zakres badań nieniszczących, na przykład badań wizualnych, penetracyjnych, magnetyczno-proszkowych lub ultradźwiękowych. Powinna także wskazywać kryteria akceptacji wyników. Po wykonaniu kontroli zakład lub uprawnione laboratorium przygotowuje sprawozdanie z badań, które dołącza się do dokumentacji powykonawczej.
Czy po naprawie potrzebne są obliczenia i pomiary?
Obliczenia są potrzebne wtedy, gdy bez nich nie można potwierdzić wytrzymałości naprawionej części. Pomiary mogą być wymagane w przypadku odkształcenia konstrukcji, podejrzenia przeciążenia albo przekroczenia dopuszczalnych wartości określonych dla urządzenia.
Dokumentacja może zawierać schemat obciążeń, przyjęte wartości sił i współczynników oraz wyniki obliczeń spoin i części nośnych. Przy skrzywieniu ramy, mostu suwnicy lub innej konstrukcji inspektor może oczekiwać protokołu pomiaru geometrii.
Sam wygląd naprawionej części nie potwierdza jej nośności. Prawidłowy kształt spoiny nie wyklucza wady materiałowej, pęknięcia pod powierzchnią ani trwałego odkształcenia całej konstrukcji. Wyniki obliczeń, pomiarów i badań pozwalają ocenić, czy urządzenie może bezpiecznie pracować.
Jakie poświadczenie wystawia zakład naprawiający?
Zakład naprawiający wystawia poświadczenie wykonanych prac i potwierdza zgodność naprawy z uzgodnioną dokumentacją. Dokument podpisuje osoba odpowiedzialna za przeprowadzenie naprawy i posiadająca wymagane uprawnienia.
Poświadczenie powinno umożliwiać jednoznaczną identyfikację urządzenia oraz zakresu wykonanych prac. Wraz z nim zakład przekazuje protokoły badań, wyniki pomiarów, dokumenty materiałowe i inne załączniki przewidziane w uzgodnieniu.
Zakład ma obowiązek prowadzić prace zgodnie z dokumentacją uzgodnioną z UDT. Brak poświadczenia lub rozbieżności między dokumentacją a stanem urządzenia mogą opóźnić badanie. Problem pojawi się również wtedy, gdy wykonawca zmieni sposób naprawy bez wcześniejszego uzgodnienia. Każda zmiana technologii naprawy wymaga ponownego uzgodnienia z właściwą jednostką dozoru technicznego.
Czego inspektor może wymagać podczas badania po naprawie?
Inspektor sprawdza między innymi księgę rewizyjną, dziennik konserwacji, kwalifikacje pracowników oraz dokumentację dotyczącą wykonanego zakresu prac. Może również przeprowadzić próby urządzenia bez obciążenia, z obciążeniem roboczym lub z przeciążeniem.
Podczas badania doraźnego eksploatacyjnego po naprawie inspektor sprawdza zgodność i poprawność wykonanych prac na podstawie uzgodnionej technologii naprawy oraz dokumentacji powykonawczej. Ocenia także stan urządzenia, poprawność montażu, działanie mechanizmów i zabezpieczeń.
Eksploatujący powinien przygotować urządzenie, miejsce badania, potrzebne obciążenia oraz przyrządy. Przy badaniu urządzeń transportu bliskiego wymagana jest obecność konserwatora i operatora posiadających odpowiednie kwalifikacje.
Kiedy urządzenie może wrócić do eksploatacji?
Urządzenie może wrócić do eksploatacji po zakończeniu wymaganej procedury i uzyskaniu pozytywnej decyzji UDT. Samo zakończenie naprawy przez serwis nie zawsze oznacza możliwość natychmiastowego uruchomienia urządzenia.
Badanie doraźne eksploatacyjne jest potrzebne między innymi po naprawie konstrukcji nośnej, mechanizmu podnoszenia, mechanizmu zmiany wysięgu lub urządzeń zabezpieczających. Inspektor sporządza protokół z wykonanych czynności. Pozytywny wynik badania pozwala na wydanie decyzji zezwalającej na dalszą eksploatację. Eksploatujący przechowuje protokoły dotyczące urządzenia w jego księdze rewizyjnej.
Jak możemy pomóc w przygotowaniu dokumentacji?
W Lubritech posiadamy uprawnienia UDT i wykonujemy naprawy wózków widłowych oraz innych urządzeń transportu bliskiego. Obsługujemy między innymi chodniki ruchome, dźwigi budowlane i teatralne, dźwigniki, dźwigi osobowe i towarowe, przenośniki okrężne kabinowe i platformowe, podesty ruchome, suwnice, schody ruchome, układnice magazynowe, urządzenia dla osób z niepełnosprawnościami, wózki jezdniowe, przenośniki kabinowe i krzesełkowe o ruchu obrotowym przeznaczone do celów rekreacyjno-rozrywkowych, wciągniki, wciągarki, wyciągi towarowe oraz różne typy żurawi.
Wykonujemy również naprawy urządzeń do przemieszczania kontenerów podczas prac przeładunkowych, urządzeń załadowczych, wyładowczych i podających ładunki w ciągach technologicznych oraz przeciągarek pojazdów szynowych.
Zajmujemy się naprawami spawalniczymi konstrukcji, hydrauliką siłową i regeneracją podzespołów. Zakres dokumentacji dobieramy indywidualnie do rodzaju urządzenia, charakteru uszkodzenia i sposobu naprawy, zamiast stosować jeden schemat dla wszystkich przypadków.
